🐍Agkistrodon piscivorus

Mokasyn błotny (Agkistrodon piscivorus) – gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotnikowatych (Crotalinae) w obrębie rodziny żmijowatych (Viperidae). Systematyka: Dawniej wyróżniano trzy podgatunki Agkistrodon piscivorus: Agkistrodon piscivorus conanti Gloyd, 1969 Agkistrodon piscivorus leucostoma (Troost, 1836) Agkistrodon piscivorus piscivorus (Lacépède, 1789) W 2015 roku Burbrink i Guiher na podstawie badań genetycznych zsynonimizowali podgatunki leucostoma i piscivorus w jeden gatunek (Agkistrodon piscivorus) oraz podnieśli takson conanti do rangi odrębnego gatunku (Agkistrodon conanti). Tym samym Agkistrodon piscivorus jest obecnie uznawany za gatunek monotypowy. Wygląd: Mokasyn błotny jest dużym wężem, osiągającym 160 cm. Grzbiet w kolorze czarnym lub ciemnobrązowym, bez deseniu. Nie posiada grzechotki. Biotop: Wąż ten nie oddala się od wody. Można go spotkać nad brzegami rzek, strumieni i jezior. Najchętniej zasiedla bagna i moczary. Lubi czatować na zdobycz, zwisając z gałęzi tuż nad lustrem wody. Odżywianie: Podstawą jego pokarmu są ryby. Poluje też na inne wodne zwierzęta na lądzie, czasami na małe ssaki i ptaki. Zjada także padlinę. Oczyszcza rewir łowiecki z martwych ryb. Rozród: Mokasyny błotne są jajożyworodne. Samica rodzi 5–15 młodych, które mają długość 15 do 30 cm. Samice mogą rozmnażać się partenogenetycznie; występuje u nich partenogeneza fakultatywna. Występowanie: Centralne, południowe i południowo-wschodnie obszary USA (bez Florydy, gdzie występuje Agkistrodon conanti). Uwagi: Jad jest silnie toksyczny. Węże te są bardzo agresywne. Efektem ukąszenia są rozległe zmiany martwicowe tkanek, co często powoduje konieczność amputacji.

Text: Wikipedia, CC BY-SA 4.0.